ਬਹਿਰੀਨ ਵਾਲੀ ਬੀਬੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚਾਵਲਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅਕਾਲੀ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਕਈ ਵੱਡੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਮਾਮਲਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਸਿਆਸੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਹੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦਾ ਬੱਕਰਾ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਜੋੜਦਿਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਖੁਲਾਸੇ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੱਸਣਗੇ ਕਿ ਬਹਿਰੀਨ ਤੋਂ ਇਹ ਬੀਬੀ ਪੰਜਾਬ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਉਸਨੂੰ ਕੌਣ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚਾਵਲਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੱਗੇ ਜਬਰ-ਜਨਾਹ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਤੱਥ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਐਫਆਈਆਰ ਦਰਜ ਹੋਈ ਹੈ, ਸ਼ਿਕਾਇਤਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਗੰਭੀਰ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਸਲ ਸੱਚ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਨ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਨਿਆਂਇਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਰ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਅਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਅਦਾਲਤੀ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਸਿਆਸੀ ਨੁਕਸਾਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ ਨਾਲ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਛਵੀ, ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਗੱਠਜੋੜਾਂ ਦਾ ਗਣਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਬਹਿਰੀਨ ਵਾਲੀ ਬੀਬੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਿਆਸੀ ਮਾਹੌਲ ਬਣਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚਾਵਲਾ ਵੱਲੋਂ ‘ਬਲੀ ਦਾ ਬੱਕਰਾ’ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਿਆਨ ਇਸ ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੱਖ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਚਾਵਲਾ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੀਬੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਲਿਆਉਣ ਪਿੱਛੇ ਕੌਣ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਹਵਾਈ ਟਿਕਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਿਸਨੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ। ਫਿਰ ਸਵਾਲ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਮੰਗ ਹੁਣ ਅਕਾਲੀ ਦਲ (ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤ) ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਗਿਆਨੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕਥਿਤ ਕਿਰਦਾਰਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹਿਰੀਨ ਤੋਂ ਆਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਦਾਰਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਜਾਂਚ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਯੂਥ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਝਿੰਜਰ ਅਤੇ ਵਿਰਸਾ ਸਿੰਘ ਵਲਟੋਹਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ। ਬਹਿਰੀਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਝਿੰਜਰ ਅਤੇ ਵਲਟੋਹਾ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਹੈ। ਵਲਟੋਹਾ ਨੇ ਚਾਵਲਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ, ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਬਹਿਰੀਨ ਤੋਂ ਆਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਲਿਆਉਣ, ਉਸਦੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ, ਟਿਕਟ, ਗੱਡੀ, ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਸਬੰਧੀ ਜਿਹੜੇ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਸਦੀ ਬਣਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਨੈੱਟਵਰਕ ਜਾਂ ਸਿਆਸੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ? ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਦਾਅਵੇ ਗਲਤ ਹਨ ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੱਥਾਂ ਸਮੇਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਸਦੀ ਹੈ?
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਾਮਲਾ ਹੁਣ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਕਾਲੀ ਦਲ (ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤ) ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਐਸਆਈਟੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਆਉਣ, ਹਵਾਈ ਟਿਕਟਾਂ, ਉਸਦੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਪਰਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਮੰਗ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਸ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਿਆਸੀ ਪੱਖ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਗੱਠਜੋੜ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ 2027 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਜਪਾ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਰਚਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਇੰਚਾਰਜ ਸਤੀਸ਼ ਪੂਨੀਆ ਨੇ 2 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ 117 ਸੀਟਾਂ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਮ ’ਤੇ ਚੋਣ ਲੜੇਗੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਜਪਾ ਆਗੂ ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਪੁਰੀ ਵੱਲੋਂ ਬਰਾਬਰ ਸੀਟਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਮੁੜ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਬਹਿਰੀਨ ਵਾਲੀ ਬੀਬੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਗੱਠਜੋੜ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਦਾਅਵਾ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਤੱਥ ਨਹੀਂ।
ਪਰ ਸਿਆਸੀ ਸਵਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬੜਾ ਗੰਭੀਰ ਹੈ—ਜੇਕਰ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਲੱਗਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੜਾ ਦੂਜੇ ਧੜੇ ’ਤੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ, ਇੱਕ ਆਗੂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦਾ ਬੱਕਰਾ ਦੱਸੇ, ਦੂਜਾ ਆਗੂ ਕਹੇ ਕਿ ਉਸਦੀ ਕਿਰਦਾਰਕੁਸ਼ੀ ਲਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਹਰੀ ਸਿਆਸੀ ਸਾਥੀ ਲਈ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚਾਵਲਾ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟਕਰਾਅ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਜਨਤਕ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 20 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਵੱਲੋਂ ਚਾਵਲਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਮਲਾ ਹੋਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਚਾਵਲਾ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਥਿਤ ‘ਵੱਡੇ ਖੁਲਾਸਿਆਂ’ ’ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਟਿਕਟਾਂ, ਸੁਨੇਹੇ, ਗਵਾਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਜਿਹੇ ਸਬੂਤ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹਿਰੀਨ ਵਾਲੀ ਬੀਬੀ ਵੱਲੋਂ ਲਗਾਏ ਗਏ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜਾਂਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਕਹਾਣੀ ਸੱਚ ਮੰਨੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਸਬੂਤ ਕੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਜਨਤਕ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਕੋ ਮਾਮਲੇ ਨਾਲ ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਵਾਲ ਜੁੜ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਅਸਰ ਸਬੰਧਤ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਛਵੀ ’ਤੇ ਪੈਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ।
ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚਾਵਲਾ ਦੇ ਵੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬੇੜੀ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ 2027 ਦੀ ਸਿਆਸਤ ’ਤੇ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਵੇਗਾ, ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਾਂਚ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ-ਭਾਜਪਾ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਅਗਲੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇੱਕ ਗੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ—ਬਹਿਰੀਨ ਵਾਲੀ ਬੀਬੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਐਫਆਈਆਰ ਜਾਂ ਇੱਕ ਆਗੂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਨੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸਿਆਸੀ ਸਮੀਕਰਨਾਂ, ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤ ਅਕਾਲੀ ਧੜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਨਾਲ ਸੰਭਾਵਿਤ ਗੱਠਜੋੜ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਵਾਲ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਜੇਕਰ ਚਾਵਲਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ‘ਵੱਡੇ ਖੁਲਾਸੇ’ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਅਗਲਾ ਅਧਿਆਇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਗੱਗੜਪੁਰੀ