News
ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਣਿਆ ਡਾਕਟਰ ਆਤਮਘਾਤੀ ਤੇ ਕਾਤਲ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਿਆ?
ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੇੜੇ ਹੋਏ ਹਾਲੀਆ ਧਮਾਕੇ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਰੱਖਿਆ ਏਜੰਸੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਡਾਕਟਰ ਜਦੋਂ ਮਾਨਵ ਬੰਬ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ — ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਦਰਪਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਨੁਸਾਰ, Hyundai i20 ਕਾਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਧਮਾਕਾ ਇੱਕ ਸੁਇਸਾਈਡ ਅਟੈਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਧਮਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਡਾ. ਉਮਰ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਹੋਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਸੀ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਆਤੰਕੀ ਸੰਗਠਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਸੀ। ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਡਾਕਟਰੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਸੀ — ਮਤਲਬ ਉਸਦਾ ਸਬੰਧ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਵਰਤੀ।
ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਪਤਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਇਹ ਆਤਮਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਵਰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਗੁੰਮਰਾਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਵਾਬ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ। ਜਿੱਥੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਬਦਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਉਸ ਸਮਝ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਅੱਖਾਂ‘ਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਰੈਡੀਕਲ ਜਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇਤਬਾਰ ਮਿਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਜਿਵੇਂ ਡਾਕਟਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕ “ਢਾਲ” ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਪਿੱਛੇ ਛੁਪ ਕੇ ਅਜਿਹੇ ਸੰਗਠਨ ਆਪਣੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿੱਲੀ ਧਮਾਕਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਆਤੰਕ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੁਣ ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਅਣਪੜ੍ਹਤਾ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਗਲਤ ਸੋਚ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕੌਮ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿਆਨ ਬਿਨਾਂ ਚੇਤਨਾ ਦੇ, ਤੇ ਡਿਗਰੀ ਬਿਨਾਂ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਦੇ — ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਲੋੜ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਵੀ ਹੈ। ਸਕੂਲਾਂ, ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਰਹੇਗਾ?
ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਧਮਾਕਾ ਇਕ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ — ਇੱਕ ਸਬਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਬਕ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਕਲਮੰਦ ਵੀ ਗਲਤ ਰਾਹ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤੇ ਇਸ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਹ ਹੈ — ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਮਾਨਵਤਾ ਦਾ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
